Song

From the depth of darkness,
I heard a certain song.

Singing with soul,
Singing with heart,
Singing with emotion.
Like a stream flowing.

I listened with passion,
And my heart and the song became near.
Under the influence of song,
I forgot to hold my life,
So, I drop it down.

Now, I am not me,
I am not being more.
I am a song now,
Will be going on in these darkness,
Without a life,
But with a song.

Wei Lin Ting (8th, Sept, 2010 at NayPyiTaw)

ေတး

ပိန္းပိတ္တဲ့အေမွာင္ထုၾကား
ေတးတစ္ပုဒ္ကိုငါၾကား။

၀ိညဥ္နဲ ့ဆိုေန
ႏွလံုးသားနဲ ့ဆိုေန
ခံစားခ်က္နဲ ့ဆိုေန
စီးဆင္းေနတဲ ့စမ္းေခ်ာင္းလိုေလ။

ဆႏၵအားနဲ ့ငါၾကား
ငါ့ႏွလံုးသားနဲ ့ေတး နီးကပ္သြား။

ေတးရဲ ့လႊမ္းမိုးမွဳေအာက္
ဘ၀ကိုဆြဲကိုင္ထားမို ့ေမ့ေလ်ာ့
ဒီေတာ့
ငါ လႊတ္ ခ် မိ။

ခု
ငါဟာငါမဟုတ္
ငါအတၱတစ္ခုထပ္မရိွေတာ့
ခု
ငါကေတးတစ္ပုဒ္
ဒီအေမွာင္ထုၾကားဆက္သြားဦးမွာ
ဘ၀တစ္ခုမပါ
ဒါေပမယ့္ေတးတစ္ပုဒ္နဲ ့ပါ။

ေ၀လင္းထင္
(၈-၉-၂၀၁၀ ေနျပည္ေတာ္)

ျမစ္

ေသာင္ထြန္း . .
ကၽြန္းကေလးမ်ား။

ကမ္းတစ္ေလွ်ာက္
ေျမသား အက္ .. ၿပိဳ .. ကြဲ ..

ေလညွင္းနဲ ့တံငါေလွေတြၾကား
စိမ္းျပာႏုပင္လယ္ဆီ
အေရာက္သြား ။ ။

ေ၀လင္းထက္သြင္ (၁၉၉၆)

အလြမ္း

မညွပ္ျဖစ္ခဲ့တဲ့ဆံပင္ရွည္
ျပာမေျခြျဖစ္ခဲ့တဲ့စီးကရက္
ေရမေရာျဖစ္ခဲ့တဲ့အရက္တစ္ခြက္။

အနမ္းမပါ
ေၾကြႏြမ္းသြားတဲ့
ပြင့္ဖတ္တစ္ဖတ္။

ေၾကကြဲတမ္းတမွဳအျပည့္နဲ ့
ဟယ္ရီလင္းရဲ ့
မီး သီခ်င္းကိုအဆို . . .

မေၾကြျဖစ္ခဲ့တဲ့မ်က္ရည္တစ္စက္
ကမၻာေျမ
ကြဲ .. ေၾက .. စြာ ..
ႏွဳတ္ဆက္ရေတာ့တယ္ ။ ။

ေ၀လင္းထက္သြင္ (၁၉၉၆)

INSTALLATION

ေသာကမွန္သမွ်က
အကုန္ဖရိုဖရဲနဲ ့
လာမယ့္ဒုကၡေတြက
အစီအစဥ္တက်။
ကိုယ္ကစိန္မေခၚပဲ
ခနခနစိန္ေခၚခံရေတာ့
လက္ဖေမာင္းခတ္ခ်ိန္ေတာင္မရလိုက္ဘူး
ရံွဳးပြဲေတြကလည္း စနစ္တက်။
ငိုသံနဲ ့
ကေယာင္ေခ်ာက္ျခား ရင္ခုန္သံဆိုင္းခ်က္ေတြက
special audio effect ေတြေပါ့။
အကုန္အေမွာင္ခ်ထားတဲ့အထဲ
မိွန္မိွန္ပဲျဖစ္ျဖစ္
ေမွ်ာ္လင့္ျခင္းေလးတစ္ပြင့္ေလာက္လင္းလို ့ရမလား။

VIRUS

VIRUS

ႏွလံုးသားက
spyware ေၾကာင့္ 

process လုပ္တာ
သိပ္ေႏွးေနတယ္။
ဦးေဏွာက္ကလဲ
Dump memory errors ေတြခ်ည္းျပေနတယ္။
အရာေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားမွာက
Bad Sector ခ်ည္းပဲ။
ျဖစ္တည္မွဳတစ္ခုလံုးကို
install ျပန္လုပ္ခ်င္တယ္
ဘ၀ကိုမ်ား format ခ်ရမလားမသိဘူး။

VIRUS

Heart goes slow,
Because of a sypware.
Dump memory errors shown,
From brain.
Bad sectors,
In almost everythings.
Want to re-install my whole existance,
Don't know whether it will or will not be needed to format the life.

ပဲဟင္းအိုးနဲ ့We Are the World

     ကၽြန္ေတာ္အေၾကာင္းက စေျပာခ်င္တယ္ဗ်ာ။ ငယ္ငယ္ကကစၿပီး ပရဟိတလုပ္ခဲ့တယ္။ ၁၈ႏွစ္ ၁၉ႏွစ္သားေလာက္ကစလို ့ ဆင္းရဲမြဲေတပေပ်ာက္ေရးတို ့ လမ္းေပ်ာ္ကေလးမ်ားထိန္းသိမ္းေရး

အစီအစဥ္တို ့မွာ work shop ေတြတက္ ေတာင္ေျပာ ေျမာက္ေျပာေပါ့။ အသက္   နည္းနည္းႀကီးလာေတာ့ idea ေျပာင္း လာတယ္။ teens and youths are important ေပါ့ teens and youths psychology တို ့ ဘာတို ့ဖတ္လာတယ္။   ေနာက္  youths development ဘက္ကူး လာတယ္။ စာၾကည့္တိုက္ ေသြးလွဴသင္း volunteers groupsဖြဲ ့တာေတြ  လုပ္တယ္။ youth training ေတြ ေဟာေျပာတာေတြ ဘာညာေတြလုပ္တယ္။
 ကၽြန္ေတာ့္ေစတနာကေတာ့ social development ေပါ့။ အမွန္က ကၽြန္ေတာ္က နီးတာေတြေမ့ၿပီး ေ၀းတာေတြေတြးေနမိတာပါ။
    ကၽြန္ေတာ္ ေနတာက ပုစြန္ေတာင္ေခ်ာင္းေဘးနားကရပ္ကြက္မွာ။ကၽြန္ေတာ္တို ့ရပ္ကြက္ရဲ ့   အစြန္ ေခ်ာင္ထဲမွာ အပယ္ခံလူသားေတြေနတယ္။ ရြက္က်ပင္ေပါက္ေတြေပါ့။     အရမ္းလွတဲ့ ဆံပင္နီနီ မီနီစကပ္နဲ ့တက္တူးထိုးထားတဲ ့ေကာင္မေလးေတြလဲရိွတယ္အဲဒီမွာ။ ဘာလုပ္လဲေတာ့မေမးနဲ ့   ကၽြန္ေတာ္ လဲ ေသခ်ာမသိဘူး။ အ၀တ္မပါပဲေလွ်ာက္သြားေနတဲ ့ကေလး ေလးေတြလဲရိွတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို ့ေတြကေတာ့ ေျခဦးေတာင္မလွည့္ျဖစ္ပါဘူးအဲဒီဘက္။ social development လို ့ေၾကြးေၾကာ္ေနတဲ့ ကၽြန္ေတာ္က တစ္ခါမွ အဲဒီကို ခုထိမေရာက္ဘူးေသးဘူး။
    ကၽြန္ေတာ္ေျပာခ်င္တာက အဲဒီက ကေလးေတြအေၾကာင္းပဲ။ အဲဒီဘက္က ကေလးေတြမ်ား ရပ္ကြက္ထဲလာရင္ ဟိုအိမ္ကေမာင္းလႊတ္ ဒီအိမ္ကေမာင္းလႊတ္။ သူတို ့ေလးေတြက ၆ႏွစ္ေလာက္ကေလးဆို ေရသန္ ့ဘူးေကာက္တယ္။ ႀကီးတဲ့သူက ပလတ္စတစ္ေကာက္ အမိွဳက္ပံုတကာေမႊေပါ့။
    တစ္ခါသား ကၽြန္ေတာ့္ညီက သူတို ့ အလွဴလုပ္တဲ့အေၾကာင္း ေျပာျပတယ္။ေဟ့ေကာင္ရာတို ့ေတြ ကယ္ပါေခ်ာင္က ကေလးေတြကိုအလွဴလုပ္တာတဲ့။ ကယ္ပါေခ်ာင္ဆိုတာ ကၽြန္ေတာ္ ခုနေျပာတဲ့ ေနရာကိုဆိုလိုတာ။ ဘယ္လုိလုပ္လဲဆိုေတာ့ ပဲကုလားဟင္းနဲ ့ ငါးပိေၾကာ္ လာသမွ် ကေလးေတြကို အ၀ေကၽြးတာတဲ့။ သူကေျပာျပတယ္ ေဟ့ေကာင္ အလွဴမွာအပင္ပန္းဆံုးအလုပ္က ဘာအလုပ္လဲသိလားတဲ့။ မသိပါဘူးကြာလို ့ေျဖေတာ့။
မွတ္ထားတဲ့ ပဲဟင္းအိုးထဲ ကေလးေတြမက်ေအာင္ ဆြဲရတာ အပင္ပန္းဆံုးပဲတဲ့။ ဘယ္ဘ၀က ငတ္ျပတ္ေနတဲ့ ကေလးေတြလဲမသိပါဘူးကြာတဲ့။
ဟင္းအိုးကမက်က္ေသးဘူး သူတို ့က ခ်ိဳင့္ေတြ ခြက္ေတြနဲ ့ အိုးနားမွာ လာၿပံဳ ၊ ေမာင္းထုတ္လိုက္ ျပန္၀ိုင္းလာလိုက္နဲ ့တဲ့ ၃ႏွစ္ေလာက္ ကေလးေလးတစ္ေယာက္ဆို အိုးထဲက်ၿပီမွတ္တာ မနည္း၀ိုင္းဆြဲ ရတယ္တဲ့။
    ကၽြန္ေတာ္ နားေထာင္ၿပီး စကားျပန္မေျပာႏိုင္ဘူး။ ေအာ္ ကေလးေလးေတြ၊ အ၀တ္ကိုမကပ္ႏိုင္ဘူး။ ေအာ္ သူတို ့ေလးေတြ ပဲဟင္းနဲ ့ထမင္းစားဖို ့ကိုမီးပူမွာေတာင္ မေၾကာက္ႏိုင္ဘူး။ ခင္ဗ်ားတို ့အနားမွာေရာ အဲဒီလိုကေလးေတြရိွလား ။ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ ငယ္ငယ္တည္းက ႏွစ္သက္ခဲ့တဲ ့we are the world
သီခ်င္းေလးကို သတိရတယ္ ဘာတဲ့ ငါတို ့အားလံုးဟာ ဘုရားသခင္ရဲ ့ မိသားစုႀကီးတစ္ခုထဲကပါတဲ့။ ကၽြန္ေတာ္တို ့သူတို ့ဟာ လူသားေတြခ်င္းပဲေနာ။
ေမတၱာတရားဟာ လူသားေတြအလိုအပ္ဆံုးပါပဲတဲ့။ လွပတဲ့ေန ့ေတြကို တို ့့့တည္ေဆာက္ၾကရ မွာပါ ခုခ်ိန္ကစလို ့ ေပးကမ္းျခင္းကို စၾကပါစို ့တဲ့။
ခင္ဗ်ားတို ့က်ဳပ္တို ့အတြက္ ပိုမိုေကာင္းမြန္တဲ့ ေန ့ရက္ေတြကို လုပ္ၾကရမွာ အမွန္ပါတဲ့။
သီခ်င္းေရးတာကေတာ့ ကြယ္လြန္သြားတဲ့ you are not aloneကိုဆိုတဲ့ Michael Jackson နဲ ့ Hello သီခ်င္းဆိုတဲ ့ Lionel Richieထူးျခားတာက ၂ ေယာက္လံုး လူမည္းေတြခ်ည္းပဲဗ်ေနာ။
လူမည္းေတြ ရဲ ့ႏွလံုးသားက ဒီေလာက္လွပတဲ့ သီခ်င္းေလးထြက္လာတယ္ေနာ္။

သီခ်င္းေလးကို ခနခန ျပန္နားေထာင္မိတယ္ နားေထာင္မိတိုင္း ပဲဟင္းအိုးနားက ကေလးေလးေတြကို ေတြးၿပီး စိတ္မေကာင္းျဖစ္လာတယ္။

ခင္ဗ်ားလဲၾကားဘူးၿပီးသားပါ။

We Are the World
Written By: Michael Jackson and Lionel Richie
  G                        C      D        G
There comes a time when we heed a certain call
         C           D                G
When the world  must come together as one
          Em                  
There are people dying
         D                      C                          D
And it's time to lend a hand to live, The greatest gift of all
တစ္ကမၻာလံုး ေပါင္းစပ္ႏိုင္မယ့္ေန ့ကို တို ့ႀကံဳရမွာပါ
လူေတြကလဲေသေနၾကတယ္
အသက္ရွင္ဖို ့အကူအညီေတြေပးရမယ့္အခ်ိန္ ငါတို ့အားလံုးရဲ ့အႀကီးအျမတ္ဆံုးဆုလာဘ္ပါ
  G            C         D        G
We can't go on pretending day by day
     C        D                          G
That someone, somewhere will soon make a change
       Em                   D 
We are all a part of God's great big family
        C                               D
And the truth, you know, Love is all we need
အခ်ိန္တိုင္း တို ့ေတြ ဆက္ၿပီးဟန္ေဆာင္မေနႏိုင္ပါဘူး
တစ္ေယာက္ေယာက္က တစ္ေနရာရာမွာ မၾကာမီပဲေျပာင္းလဲေပးမွာ
တို ့ေတြ ဟာ ဘုရားသခင္ရဲ ့ ႀကီးမားတဲ့ မိသားစု၀င္ေတြပဲဟာ
အမွန္ေျပာရင္ မင္းသိသလိုပဲ ေမတၱာတရားကို တို ့လိုပါတယ္

Chorus:
           C    D            G
We are the World, we are the children
           C                        D                 G
We are the ones who make a brighter day so lets start giving
          Em                          D
There's a choice we're making,  We're saving our own lives
     C                        D                 G
It's true we'll make a better day, just you and me
တို ့ကမၻာ တို ့ကေလးေတြ
တို ့ေတြဟာ လွပတဲ့ေန ့ကေလးကို တည္ေဆာက္မယ့္သူေတြ
ဒီေတာ့ ခုပဲေပးဆပ္ျခင္းကိုစရေအာင္ေလ
ဒီမွာ ငါတို ့ေရြးခ်ယ္ထားတာက
တို ့အသက္ေတြကိုတို ့ကယ္ေနတာ
အမွန္ေျပာရရင္ တုိ ့ေတြ ပိုေကာင္းတဲ့ေန ့ကေလးကိုတည္ေဆာက္မယ္
မင္းတို ့နဲ ့ငါတို ့အတြက္ပဲေလ

G                               C         D       G
Send them your heart so they'll know that someone cares
          C          D               G
And their lives will be stronger and free
   Em                  D
As God has shown us by turning stones to bread
      C                       D
So we all must lend a helping hand
သူတို ့ကို မင္းႏွလံုးသားေပးလိုက္ပါ
ဒီေတာ့ သူတို ့ကို ဂရုစိုက္မယ့္သူရိွတာ သူတို ့သိသြားမယ္ေလ
သူတို ့ဘ၀ေလးေတြ ပိုသန္မာလာမယ္ ပိုလြတ္လပ္လာမယ္
ဘုရားသခင္က ေက်ာက္တုံးကိုေပါင္မုန္ ့ျဖစ္ေအာင္လုပ္ျပခဲ့သလို
ဒီေတာ့ တို ့ေတြကူညီမယ့္လက္ကေလးေတြ လွမ္းၾကရေအာင္လား။

Repeat Chorus:
            Cm                  D                G
When you're down and out, there seems no hope at all
            Cm                   D             G
But if your just believe there's no way we can fall
       Em             D
Let us realize that a change can only come
        C                 D
When we stand together as one
မင္းက်ဆံုးနစ္ျမဳပ္ခ်ိန္
ေမွ်ာ္လင့္ျခင္းလဲမရိွႏိုင္ေတာ့ခ်ိန္မွာ
ဒါေပမယ့္ မင္းဟာ ရံွဳးနိမ့္ဖို ့လမ္းမရိွဘူးလို ့ယံုၾကည္ထားလိုက္
အေျပာင္းအလဲေလးတစ္ခုလာလိမ့္မယ့္လို ့ယံုၾကည္လိုက္ရေအာင္
တို ့အတူတူတစ္စုတစ္စည္းတညး္ရပ္တည္ေနခ်ိန္မွာေလ။
Repeat Chorus:

ဘာသာျပန္တာကေတာ့ ေတာ္သလိုပဲဗ် ၾကည့္ၾကပ္သာ ဖတ္လိုက္ေတာ့။ အေမ့ကိုေျပာထားတယ္ ဒီတစ္ေခါက္ ကၽြန္ေတာ့္တူေလးေမြးေန ့က်ရင္ ပဲဟင္းနဲ ့ထမင္းေကၽြးရေအာင္လို ့။ ခင္ဗ်ားလာခဲ့ပါလား။ ပဲဟင္းအိုးထဲ ကေလးေတြမက်ေအာင္ ၀ိုင္းဆြဲေပးဖို ့ေလ။
(ကယ္ပါေခ်ာင္မွ ဗိုက္ပူနံကား ကေလးမ်ားသို ့အမွတ္တရ)

ဇာတ္သဘင္အေၾကာင္း

ဇာတ္သဘင္ဆိုတာ ဟာသ ပညာတဲ့ သဘင္၀န္ဦးႏု ကေျပာတယ္။ လူေတြရဲ ့စိတ္ကို ညြတ္ႏူးေစတဲ့ အရာ ဆိုပါေတာ့။ ကၽြန္ေတာ္က ငယ္ကတည္းက ဇာတ္ပြဲၾကည့္ခဲ့ရတယ္။ အေမက ဇာတ္ပြဲႀကိဳက္တယ္ အဲဒီေတာ့ အေမၾကည့္ရာလိုက္ၾကည့္ရင္း ကိုယ္လည္းႀကိဳက္သြားတာ။ ကၽြန္ေတာ့္အေမက ရန္ကုန္ကေန ေရႊေမာ္ေဓာဘုရားပြဲ အထိ ဇာတ္ပြဲအၾကည့္သြားတဲ့ အထိ ဇာတ္ပြဲႀကိဳက္တာ။ ကၽြန္ေတာ္က ငယ္ကတည္းက သီခ်င္းႀကိဳက္တတ္တယ္။ ကၽြန္ေတာ္ ပထမဆံုး အစအဆံုး အလြတ္ရတဲ့ သီခ်င္းက မႏၱေလးသိန္းေဇာ္ ေအာ္ပရာထဲမွာဆိုတဲ့ ပန္းသလားေမပ်ိဳ ေပါ့။ ေနာက္ မႏၱေလးသိန္းေဇာ္ သိပ္ဆုိတဲ့ ကိုေစာၿငိမ္းရဲ ့ မိုးသက္ေလႏွင္ သီခ်င္း၊ ခ်စ္ၿပံဳးႏွင္းဆီ သီခ်င္း။ ဇာတ္ပြဲၾကည့္ရတာ အရသာသိပ္ရိွတဲ့ အရာဆိုတာ ငယ္ကတည္းက သိခဲ့တယ္။
ကန္ ့လန္ ့ကာမဖြင့္ခင္ ဧည့္ခံတီးလံုးတီးေတာ့ ဟိုဘက္က အေနာက္တိုင္းတီး၊ ဒီဘက္က ဆိုင္း၀ိုင္းႀကီးတီး တစ္လွည့္စီတီးတာကို နားေထာင္ရတာ အရမ္းသေဘာက်ခဲ့တာေပါ့။ ေရႊမန္းသဘင္တို ့ နန္း၀င္းတို ့လဲ ၾကည့္တယ္။ ေရႊမန္းသဘင္က ေနာက္ပိုင္းဇာတ္၊ ျပဇာတ္ေတြကို ငယ္တုန္းက သိပ္ႀကိဳက္ခဲ့တာေပါ့။
တစ္ျဖည္းျဖည္းနဲ ့ ႀကီးလာေတာ့ အေမ့ေနာက္ တစ္ေကာက္ေကာက္မလိုက္ျဖစ္ေတာ့ ဇာတ္ပြဲၾကည့္တာလဲ ေလ်ာ့သြားတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ႀကီးလာေတာ့ ငယ္တုန္းကလို ဇာတ္ပြဲမ်ိဳး ၾကည့္ခ်င္လို ့ လိုက္ရွာေတာ့ မရိွေတာ့ ပါဘူးတဲ့။ ကၽြန္ေတာ္မၾကည့္ျဖစ္သလိုပဲ ဇာတ္္ပြဲေတြရဲ ့ အသြင္အျပင္ေတြလဲ ေျပာင္းလဲ သြားတယ္။ ဇာတ္ပြဲဆိုတာ stage show မဟုတ္ဘူး ျမန္မာ့ဇာတ္သဘင္ဆိုတာ ျမန္မာလို ကျပရတယ္ ဆိုတာကို ဇာတ္သမားေတြေမ့သြားတယ္။ ဇာတ္ပြဲၾကည့္တဲ့သူေတြေမ့သြားတယ္။ ဇာတ္ပြဲက စတိတ္ရိွဳးမွာ ေကာင္မေလး ေတြက တိုႏိုင္သမွ် တိုတို၀တ္ ခါႏိုင္သမွ် အစြမ္းကုန္ခါ။ ဇာတ္မင္းသားဆိုတာ ျမန္မာ့အႏုပညာဆိုတာထက္ အေနာက္တိုင္းအက၊ အဆိုကို ပိုလို ့ တတ္ကၽြမ္းရမယ္ဆိုတဲ့ သေဘာမ်ိဳး ေတြ ေတြ ့လာရတယ္။
ေအာ္ ႏိုင္ငံျခားသားကိုေတာင္ ငါတို ့ဆီက ျမန္မာ့ဇာတ္သဘင္ဆိုတာ ဒီလိုပါေဟ့လို ့ ျပခ်င္ရင္ေတာင္ ျပစရာ သိပ္မက်န္ေတာ့ဘူး။ ကၽြန္ေတာ္က Metallica ႀကိဳက္တဲ့သူပါ။ Guns and Roses, Aerosmith ႀကိဳက္တဲ့သူပါ။ Modern Dance ေတြကို ႏွစ္သက္တဲ့သူပါ။ ဒါေပမယ့္ ျမန္မာမွဳကိုေတာ့ ရင္ထဲအသဲထဲက ခ်စ္ခဲ့ရတာပါ။ ဇာတ္ပြဲမွာျမန္မာမွဳ အတိုင္းလုပ္ရင္ လူမ၀င္ဘူးတဲ့။ ျမန္မာေတြက ျမန္မာမွဳကို မႀကိဳက္ၾကဘူးဆိုပဲ။ အခု VCD DVD ေခတ္မွာ ဇာတ္အေခြေတြ ထြက္သမွ်ေလာက္ လိုက္ၾကည့္ျဖစ္တယ္ လူပ်က္က ရယ္စရာမ်ားမ်ားလုပ္၊ ဇာတ္မင္းသားက ဆက္တင္ေတြခမ္းခမ္းနားနားနဲ ့ ျမန္မာမက် ကုလားမက် သီခ်င္းေတြဆို၊ underground ဆန္ဆန္ အကေတြက၊ ရုပ္ရွင္မင္းသမီး လွလွေတြနဲ ့တြဲ။ တစ္ခ်ိဳ ့ဆို ဇာတ္သီခ်င္းကို ေကာ္ပီေတာင္ဆိုလိုက္ ေသးတယ္။ ေအာင္မယ္ေလးဗ်ာေတာင္မေအာ္ႏိုင္ပါလား။ ေဟာဒီကမယားေလးေတြ ဆိုတာမ်ိဳးကိုသာ အခါတစ္ေထာင္ၾကားလိုက္ရတယ္ ဇာတ္စာေတြ ဆိုင္းဆင့္ေတြ တစ္ေခြသာကုန္တယ္ မၾကားလိုက္ရဘူး။
ျမန္မာ့ဇာတ္သဘင္ကို အဖတ္ဆယ္မယ္ဆိုတဲ့ သူေတြအေၾကာင္းလဲ ၾကားရသိရပါတယ္။ သူတို ့ ေအာင္ျမင္ၾက ပါေစ လို ့ပဲဆုေတာင္းရမွာပဲ။
ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ လက္ဖက္ရည္ဆိုင္ေတြလိုမ်ိဳး ဇာတ္ပြဲဆိုင္းဘုတ္မွာ အဂၤလိပ္နာမည္ေတြ မေရာက္လာ ပါေစနဲ ့လို ့ ဆုေတာင္းရံုမွတစ္ပါး အျခားဘာမွမတတ္ႏိုင္ဘူး။

ဒုကၡသစၥာ (ပဋိစၥသမုပၸါဒ္ကဗ်ာမ်ား-၁၄)

ေပ်ာ္လို ့မဆံုးဘူး
ရသမွ်
အားလံုးသိမ္းႀကံဳး။

အထုပ္ေျဖေတာ့
ဘ၀ကိုတပ္မက္တဲ့
ပုပ္ပြေနတဲ့ငါေလ
မသိခဲ့လို ့
ကိုယ့္ကိုယ္ကို ရက္စက္ခဲ့မိတာ။

ဇာတိ၊ ဇရာ၊ မရဏ၊ ေသာက၊ ပရိေ၀ဒ၊ ဒုကၡ၊ ေဒါမနႆုပၸယာသ (ပဋိစၥသမုပၸါဒ္ကဗ်ာမ်ား-၁၃)

ငါမသိခဲ့လို႕
ငါျဖစ္ခဲ့တာ
ဒီဥခြံ၊ ဒီ၀မ္းေခါင္းဟာ
ငါ အခါခါေနတဲ့အိမ္ပါ။

ငါ့ကိုယ္ငါေတာင္
သနားဖို ့ အားမရိွေတာ့ဘူး
စြမ္းအားေတြမဲ့တဲ့အခါ။

ခ်စ္လို ့၊ မုန္းလို ့
ပူေလာင္လြန္းရတာ
မီးပံုတစ္ရာထက္ျပင္းျပလို ့ပါ။

ဒဏ္ရာေဟာင္းမက်က္မီ
ဒဏ္ရာသစ္တို ့ထပ္ခါရ
ငါ ... ဆိုတဲ့ေဆးေၾကာင့္
ပို နာၾကင္ခဲ့ရတာ။

ပူေဆြး၊ ေလာင္ၿမိဳက္
ေျမလူးၿပီးငိုေၾကြးခဲ့ရ
ခံျပင္းလြန္းေတာ့ေဒါသ
သိမ္ငယ္လွတဲ့ငါ
၀မ္းနည္းမဆံုး
မီးေတာင္ႀကီးတစ္ခုထဲမွာ။

အသက္ဆံုးေတာ့မွာလား
ေနပါဦး
ငါတရားမရိွေသးလို ့ပါ။
ဘာကမွမတတ္ႏိုင္ေတာ့
လည္ဦးမွာေပါ့ ဒီသံသရာ။ ။

ဘ၀ (ပဋိစၥသမုပၸါဒ္ကဗ်ာမ်ား-၁၂)

ေဟာဒီဆင္းရဲတြင္းကေလးကို
ဘာနဲ႕မွမလဲႏိုင္လို ့ပါ။
မရယ္ၾကပါနဲ ့
ငါေလ
ငိုရတာအားမရေသးလို ့ပါ။

ဒီမွာေလာကႀကီး
ခင္ဗ်ားေပးသမွ်ဒုကၡ
ယူဖို ့လာခဲ့တာ
အဲဒီ ငအ ဟာ
ငါ။

ေနာက္ထပ္ ငါ အသစ္ျဖစ္ဖို ့
အခုထုပ္ပိုးျပင္ဆင္ထားတယ္
ငါဆိုတဲ ့စက္ရဟတ္
လည္ေနဦးမွာ။

ငါ့အရိုးပံုေတြၾကား
အခု ငါ့မသာငါခ်ဦးမယ္
ၾကားၾကရဲ႕ လား
ေနာက္ထပ္ငါအသစ္တစ္ခုရဲ႕ ေခၚသံမ်ား။ ။

သမုဒယသစၥာ (ပဋိစၥသမုပၸါဒ္ကဗ်ာမ်ား-၁၁)

ပညာမရိွေတာ့
ႏြံထဲမွာေပ်ာ္တယ္။
ငါ . . ငါ. . ငါ . .
အႀကိမ္ႀကိမ္ျမည္တမ္း
ဒီဇာတ္လမ္းမွာ
ငါ က ဇာတ္လိုက္။

ေဟာဒီမွာ
မင္းရိွတယ္
ငါရိွတယ္
သူရိွတယ္
ဘာလိုေသးလဲ
ရုန္းမၾကည့္ခ်င္ဘူး
ဆူးရိွရင္လဲစူးပေစ။

အလင္းျပလဲမျမင္
ဒီအေမွာင္မွာ ေပ်ာ္ျမဴး
နာတာေတြလဲလာ
ပူတာေတြလဲလာ
ဒီဒဏ္ရာေတြကိုပြတ္သပ္ရင္း
ဟိုးအေမွာင္အနက္ဆံုးထဲ
ထပ္သြားဦးမယ္ လာ
အဲဒါ
တစ္ကယ္မရိွတဲ့ ငါ။ ။

တဏွာ၊ ဥပါဒါန (ပဋိစၥသမုပၸါဒ္ကဗ်ာမ်ား-၁၀)

ငါလိုခ်င္တာေတြ
ငါမရခ်င္တာေတြ
အႀကိမ္ႀကိမ္တမ္းတမိတယ္
အႀကိမ္ႀကိမ္ ျငင္းဆန္မိတယ္။

အဲဒီကန္ ့လန္ ့ကာအထပ္ထပ္ၾကား
မရပ္မနားသြားရင္းနဲ ့ေလ
ငါ
လိုခ်င္တယ္
မရခ်င္ဘူး
ဘာမွမသိေတာ့ဘူး
အရူးအမူး ။ ။

ေ၀ဒနာ (ပဋိစၥသမုပၸါဒ္ကဗ်ာမ်ား-၉)

ေကာင္း၊ ဆိုး၊ အလတ္
ေ၀ဒနာကသံုးရပ္
အဲဒီေလာင္စာအားနဲ ့
သံသရာရထားကိုေမာင္း။
ဘ၀အစဥ္အဆက္ဆက္မွာ
ရခ်င္တဲ့ ေ၀ဒနာက မရ
မရခ်င္တဲ့ ေ၀ဒနာက ရ
တက္မက္သမွ် အကုသိုလ္
နာက်ည္းသမွ် အကုသိုလ္။
ပညာဉာဏ္စင္မတက္ေသးသမွ်
တစ္ဘူတာတက္ တစ္ဘူတာဆင္း
ယူလာသမွ်က ပူေလာင္ျခင္း။

ဖႆ (ပဋိစၥသမုပၸါဒ္ကဗ်ာမ်ား-၈)

ျမင္သမွ်၊ ၾကားသမွ်၊ ထိသမွ်
မက္လိုက္တဲ့ဒီအာရံု။
ပန္းပြင့္နဲ႕လွည့္ဖ်ား
ဆူးခက္ေတြၾကားမွာ
ရံုးမရတဲ့ၿခံဳ။ ။

သဠာယတနံ (ပဋိစၥသမုပၸါဒ္ကဗ်ာမ်ား-၇)

ထိခဲ့တယ္
အဲဒါ သိဖို ့။
သိခဲ့တယ္
အဲဒါ ၿငိဖို ့။
ၿငိသမွ်လဲ မရုန္းခ်င္ ...
ထိသမွ်လဲ မဆံုးခ်င္ ...
သုခ၊ ဒုကၡ
ေ၀ခြဲလို ့ မရ။ ။

ရူပံ (ပဋိစၥသမုပၸါဒ္ကဗ်ာမ်ား-၆)

အေကာင္လို႕ ့ထင္ေနတယ္
အဲဒါ အမွန္ေတာ့အရိပ္။
သူေတာင္းသမွ်ေပး
သူငတ္သမွ်က
မကုန္ႏိုင္ မဆံုးႏိုင္အနႏ ၱ။ ။

နာမံ (ပဋိစၥသမုပၸါဒ္ကဗ်ာမ်ား-၅)

လာသမွ်အလွ်င္အျမန္ထည့္
ရိွသမွ် အလွ်င္အျမန္ထုတ္
ငါမဟုတ္တာကငါ
မင္းမဟုတ္တာကမင္း
အတုကိုအစစ္လုပ္တဲ့စက္
မရပ္မနားကမယ့္ဇာတ္။

၀ိဉာဏ (ပဋိစၥသမုပၸါဒ္ကဗ်ာမ်ား -၄)

အရိပ္ထင္သမွ်
အေျပးအလႊားဖမ္းေနရ
ေခြးငတ္ေပါက္ပြင့္ ႀကံဳတဲ့ဘ၀။ ။

သၤခါရ (ပဋိစၥသမုပၸါဒ္ကဗ်ာမ်ား-၃)

မသိျခင္းကခိုင္းသမွ်
ရပ္မနားပဲျပဳခဲ့ၾက
မီးစာ၊ ေလာင္စာ ထည့္မ၀။

အ၀ိဇၨာ (ပဋိစၥသမုပၸါဒ္ကဗ်ာမ်ား-၂)

သစၥာဆိုတာ မသိပဲ
ရွာရင္းေပ်ာက္ေနဆဲ
ေမ်ာေပါ့ဒီဂယက္ထဲ။

ပဋိစၥသမုပၸါဒ္ (ပဋိစၥသမုပၸါဒ္ကဗ်ာမ်ား-၁)

အဆံုးမရိွတဲ့အစ
ထပ္ခါထပ္ခါလည္ခဲ့ရ
ေမြးရင္းေသရင္းငိုေနၾက။ ။

အပို

မိုးေကာင္းကင္က
အပိုတစ္ခုရိွသတဲ့လား
မုတ္သုန္လာတဲ့အခါ
ဘယ္ေကာင္းကင္ကရြာရြာ
ဒီမိုးေရပဲလို႕နင္ထင္တာလား။

ငါ့ႏွလံုးသားဆိုတာက
ေဒဗစ္ေကာ့ပါးဖီးလ္မ်က္လွည့္ျပသလို
ေဟာဒီမွာေနာက္တစ္ခုလို႕
ဦးထုပ္အနက္ထဲက
ဆြဲထုတ္ျပဖို႕တဲ့လား။


ထီး၊ ဖိနပ္ေတြလို
ခ်စ္ျခင္းေမတၱာဆိုတာကလဲ
အပိုထားလို႕ရသတဲ့။

တစ္ခ်ိန္မွာ အိပ္မက္၂ခုမက္
တစ္ႀကိမ္တည္း ေတး ၂ပုဒ္ ဆို
ေအာ္
ငါဆိုတာကလည္းအပိုပါတဲ့လားလို႕
သိလိုက္ရတဲ့အခါ
ငါဟာေလ
ငါ့ကိုယ္ငါေတာင္ျပန္မလိုခ်င္ေတာ့တဲ့
အပို။

Upload Peace Upon Your Mind

We have many confused things in the whole days that are thoughts come from work or thoughts come from social affairs.
In most nights, worries and stresses are stored in our mind before we sleep. We always bath our bodies,
we always sweep our room but we mostly do not clear our mind. So, we cannot sleep peacefully and we
mostly do not wake up peacefully.

Here, I want to advice you to upload peace upon your mind before you sleep. It's not my own method.
It comes from many books that I read.
Firstly, please wash your hands and legs before you sleep. And wear clean clothes. Clothes must be
comfort to you. I must not be so tights. Then, clean your bed. Your bed must be clean from dust,
incest etc. Switch off the room lights. If you do not like darkness, please use dim light.
Bright light can stimulate your unconscious mind and your sleeping will unconsciously wake up
many times when you sleep.

Lay still, breathe deeply for a while. Then, breathe rhythmatically, breathe not so long or not so short.
When you can control your breathe, then count your breathe. First "breathe in" must count one and "breathe out"
count one. Breathe in two, breathe out two. Then going on till breathe in fifteen and breathe out fifteen.
When you count your breathe, please do not think nothing. Think only your count on breathe.
After fifteen, repeat from one till fifteen again. The important thing is that you must not move
your body, even a finger, even your tongue and eyelids, and not to think anything.

After control your breathes, you must put a thought into your mind. What thought? It is that you must tell
yourself deeply like that, " I am laying peacefully, I will sleep peacefully".
Repeat these two sentences till you can feel yourself peaceful.
Relax your body by moving nothing. Relax your mind by thinking nothing.
Feel yourself that you cannot move anything on your body. Don't be too nervous in these exercises.
The tension will prevent your peace.
Then, tell yourself that "I am sleeping". Please tell this word slowly and not from your mouth but from your mind.
Repeat like that, "I am sleeping.", "I...am...sleeping.", "I...... am........sleeping.",
" I...........a..m......sl...ee.....p..ing."
Feel your eyelids are so heavy, so heavy and cannot be opened. Nothing can disturb your sleeping.
All things are blur in your mind.
All thoughts are fading away from your mind.
Then, you are sleeping peacefully.

Friend

How more precious can you be?
မင္းဘယ္ေလာက္ေတာင္တန္ဖိုးရိွႏိုင္သလဲဟင္
More than any treasure,
ဘယ္ရတနာထက္မဆိုပိုလို႕
More than any glowing jewel.
ဘယ္တလက္လက္ေက်ာက္မ်က္ထက္မဆိုပိုလို႕
Just like your hazel, sparkling eyes!
မင္းရဲ႕ စိမ္းညိဳေတာက္ပမ်က္လံုးမ်ားလိုပဲ
You're always there for me when I need you,
ငါလိုအပ္ခ်ိန္တိုင္း မင္းအၿမဲရိွတယ္
I'm never left alone.
ဘယ္ေတာ့မွ ငါ့ကို အထီးတည္းမထားဘူး
We're the sun and the flower,
တို႕က ေနနဲ႕ ပန္းပြင့္ပဲ
Who cannot survive without each other.
တစ္ေယာက္မပါပဲ တစ္ေယာက္က မရွင္သန္ႏုိင္ဘူး
When the sun is up,
You open up and smile.
ေနတက္လာရင္
မင္းပြင့္ခ်ပ္ပြင့္ၿပီး ၿပံဳးျပ
Though, when the sunset arrives,
We say our goodbyes.
ၿပီးေတာ့ ေနလဲ၀င္ေရာ
တို႕ေတြခြဲခြာၾက။
You personality is kind and pure,
မင္းကို္ယ္ရည္ကိုယ္ေသြးက အၾကင္နာနဲ႕ျဖဴစင္ျခင္း
Just like the angels heart and soul!
နတ္သမီးရဲ႕ ႏွလံုးသားနဲ႕ ၀ိညဥ္လို
You're the candle in the window
မင္းကေလ ျပဴတင္းေပါက္က ဖေယာင္းတိုင္ပါ
On a cold dark winters night..
ေအးစက္ေမွာင္မိုက္ ေဆာင္းညမွာ

Victoria Korobochka

Good Night (ေကာင္းေသာည)

Good-night? ah! no; the hour is ill
ေကာင္းေသာညတဲ့လား၊ အား၊ မဟုတ္ဘူး နာရီက နာဖ်ား
Which severs those it should unite;
ဒြန္တြဲသင့္တဲ့အရာေတြကို ဘာကမ်ားခြဲျခားသြား
Let us remain together still,
လာပါ တို႕အတူပဲရိွေနရေအာင္လား
Then it will be good night.
ဒါမွသာ ေကာင္းေသာညျဖစ္သြား။

How can I call the lone night good,
အထီးက်န္ညကို ေကာင္းေသာညလို႕ဘယ္လိုေျပာရပါ့
Though thy sweet wishes wing its flight?
ခ်ိဳၿမိန္ဆႏၵေတြရဲ႕အေတာင္ ပ်ံသန္းသြားေတာ့မွ
Be it not said, thought, understood --
မေျပာဘူးထားပါ၊ အေတြး၊ နားလည္မွဳ
Then it will be -- good night.
ဒါဆို ဒါဟာေကာင္းေသာည။

To hearts which near each other move
တစ္စံုလွုဳပ္တိုင္းနီးစပ္ေနတဲ့ ႏွလံုးသားမ်ားကေန
From evening close to morning light,
ညေနကမနက္အလင္း နီးကပ္ေနတဲ့အထိ
The night is good; because, my love,
အဲဒီညဟာေကာင္းေသာညပါအခ်စ္ ဘာလို႕လဲဆို
They never say good-night.
သူတို႕ဘယ္ေတာ့မွေကာင္းေသာညလို႕မေျပာၾကလို႕။

Percy Bysshe Shelley
ပါစီဘြတ္ရွ္ရွယ္လီ

(ခ်စ္သူႏွစ္ေယာက္ဟာ good night လို႕ ႏွဳတ္ဆက္ၿပီး ခြဲခြါလာၾကမွေတာ့ တစ္ေယာက္စီရဲ႕ အထီးက်န္ညဟာ
ဘယ္လိုေကာင္းႏိုင္ပါ့မလဲတဲ့၊ မႏွဳတ္ဆက္ပဲ အတူရိွေနမွသာ ေကာင္းေသာညပါတဲ့။)

To A Tearing Child

Little Child,
What's in your mind?
Although we aren't blinds,
We have never seen for a while!!!

Is it a drop of tear,
or your fear for future?

Why do you cry?
For a sound of gun shoot?
Or do you hungry on move?

Pardon us child,
we must take care of your claim,
And must dry your eyes!

I kiss and pray for you child,
May a day be come,
When you will be peace in mind!

Our Love

Love cannot be touched,
But by our hearts.
Love cannot be seen,
But in our romantic dreams.
Love cannot be heard,
But we know our hearts beat fast.
In this way,
We found our love.
In this love,
We tie each other and will not part.

You Always With Me

Time is not so important,
Place is not so important,
Because you are always in my heart.
Snow from sky,
Grass at ground,
Meet with the morning song.
Moon at space,
Meet water in lake with embrace.
So we are not far away,
If you are in my heart still.

ရက္စက္သူသို႕တမ္းခ်င္း

ငါေၾကကြဲရတာကိုမင္းေမ့လိုက္ပါ
မင္းရက္စက္ခဲ့တာကိုငါေမ့ထားသလို။

ငါ့ငိုသံကို
မင္းတို႕ရယ္သံေတြက ေလွာင္ေျပာင္တဲ့အခါ
မင္းတို႕ရယ္သံေတြကို
ငါ့ငိုသံက
ေျခာက္လွန္႕ေနမွာ။

ၾကယ္ေတြဘယ္ေလာက္မ်ားမ်ား
ေဟာဒီလတစ္ျခမ္းပဲ့ေလာက္မလင္းႏိုင္တာ
လမိုက္တဲ႕အခါ
မင္းသိမွာပါ။

ျမင့္ျမတ္တဲ့ခ်စ္ျခင္းေမတၱာမပါတဲ့အခါ
မင္းတို႕အနမ္းေတြရဲ႕အဓိပၸါယ္ကို
ငါ
မေတြးမိေအာင္ႀကိဳးစားေနရတာပါ။

တစ္ဘ၀မွာ ဘယ္ႏွခါခ်စ္လို႕ရသလဲ
အေျဖမသိဘူးလား
အေျဖမရိွဘူးလား
မေျဖတတ္ဘူးလား။
ရဲရဲႀကီးေျဖ၀ံ့တဲ့ငါေလ
အခု
ႏွလံုးသားကြဲေၾကေနတာ။

လင္းေ၀း

2002 ခုႏွစ္ ဧၿပီ၊ သႀကၤန္ကာလ ရန္ကုန္ကိုစြန္႕လို႕ လင္းေ၀းဆီသြားခဲ့တယ္။ အလင္းေတြနဲ႕ ေ၀းတဲ့ဆီကိုေပါ့။ အဲဒီမွာ လွ်ပ္စစ္မီးမရိွဘူး။ လိေမၼာ္သီး လွလွေတြရိွတယ္။ စကားေျပာဖို႕ေတာင္ရွက္တဲ့ ပအို႕မေလးေတြရိွတယ္။ မနက္မိုးလင္းရင္ ေတာင္တန္းေတြေပၚကို ေက်ာပိုးအိပ္လြယ္ၿပီးတက္။ ညေမွာင္မွ ရြာျပန္လာ။ ေရမခ်ိဳးရတာ ၄ရက္။ ေရခ်ိဳးဖို႕ စမ္းေခ်ာင္းကို နာရီ၀က္ဆင္းရတယ္။ ၿပီးရင္ နာရီ၀က္ျပန္တက္ရတယ္။ အဲဒီက ရမ္နဲ႕ အသဲကြဲသီးေဖ်ာ္ရည္ေရာထားတဲ့ဟာကို ညည ဆိုေသာက္ျဖစ္တယ္။ လိေမၼာ္သီးစားခ်င္တယ္ဆိုလို႕ ရြာက ေတာင္းနဲ႕တစ္ေတာင္းလာေပးတယ္။ ကြမ္းစားခ်င္တယ္ဆိုလို႕ ကေလးတစ္ေယာက္က သူ႕မွာပါတဲ့ ကြမ္းရြက္ကြမ္းသီးထံုးေဆး အစံုပါတဲ့ အထုပ္တစ္ထုပ္လံုးေပးခဲ့တယ္။ သႀကၤန္တြင္း က်ေတာ့ သူငယ္ခ်င္းသံုးေယာက္ ရွားရွားပါးပါး ေသာက္ေရခြက္နဲ႕ တစ္ခြက္စီ အေလာင္းခံ ရတာမေမ့ဘူး။

ေက်ာက္ေတာရြာကျပန္လာေတာ့ ဆရာကေျပာတယ္ ငါကြာ ေထာပတ္ပင္ေတြ႕ခဲ့တယ္ အသီးေတြအမ်ားႀကီးပဲ ၀ယ္မယ္ဆိုေတာ့ မေရာင္းဘူး ေျပာတယ္ တဲ့။ ညေနေစာင္းက်ေတာ့ အဖိုးအိုတစ္ေယာက္ အထုပ္ႀကီးထမ္းလို႕ ေရာက္လာတယ္။ ဒီကဆရာေရာတဲ့ေမးတယ္။ အဖိုးကိစၥရိွရင္ ေျပာပါဆိုေတာ့။ ေန႕လည္က ေထာပတ္သီးလိုခ်င္တယ္ေျပာလို႕ အခုလိုက္ပို႕တာတဲ့။ အဖိုးရာအေလးခံလို႕ ေန႕လည္ကေရာင္းလိုက္ၿပီးေရာဆိုေတာ့။ မေရာင္းပါဘူးတဲ့ ေပးလိုက္ရင္ သယ္ေနရမွာစိုးလို႕ အခုလိုက္ပို႕တာတဲ့။ အဖိုးအသက္က ၇၅ ႏွစ္တဲ့။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ ေမာဟုိက္ေအာင္တက္ရတဲ့ ေခ်ာက္ကို အဖိုး ေထာပတ္သီး အလံုး ၅၀ ေလာက္နဲ႕ တက္လာခဲ့ရတယ္။ သူ႕ေစတနာက ကၽြန္ေတာ့္ရင္ထဲကို ဆို႕ သြားတာပဲ။

ေဆးလိပ္ျပတ္ကုန္လို႕ ရြာရဲ႕ တစ္ခုတည္းေသာကုန္စံုဆိုင္ကိုသြားတယ္။ ဗြီဒီယိုလဲျပေတာ့ အ၀မွာ ဆိုင္းဘုတ္ေရးထားတယ္။ ဖတ္ၾကည့္ေတာ့ ဘာကားမွန္းမသိဘူး။ အထဲေရာက္ေတာ့ေမးၾကည့္တယ္ ဘာေတြေရးထားလဲလို႕ေပါ့။ ေရးတဲ့ေကာင္မေလးက ၄ တန္းအထိေနဖူးတယ္တဲ့။
သူေျပာတာကေတာ့ အေခြ အဖံုးကစာေတြ ကူးေရးလိုက္တာပဲတဲ့။ ဖတ္လို႕နားမလည္ဘူးလို႕ သူ႕ကိုေျပာေတာ့ ရယ္တယ္။
နားလည္စရာမလိုပါဘူးတဲ့ တစ္ရြာလံုးစာမဖတ္တတ္တဲ့ လူက အမ်ားစုပဲတဲ့။ ေရးထားရင္ ဗြီဒီယို ဒီညျပမယ္ဆိုတာသိတာပဲတဲ့။
ကၽြန္ေတာ့္ ရင္ထဲမေကာင္းလိုက္တာ။

ရြာလူႀကီးကိုေမးၾကည့္တယ္ မူလတန္းေက်ာင္းက စာမသင္ဘူးလားလို႕။မသင္ျဖစ္ပါဘူး။ ဆရာေတြက ခနလာလိုက္ ပညာေရးမွဴးရံုး သြားမယ္ဆိုၿပီး ၿမိဳ႕တက္သြားလိုက္၊ ျပန္ေပၚမလာလိုက္နဲ႕။ တစ္ေယာက္မွ တစ္လၾကာေအာင္မေနၾကပါဘူးတဲ့။ ဆိုးလိုက္တဲ့အျဖစ္ဗ်ာ။ ကၽြန္ေတာ္ဆံုးျဖတ္ခ်က္တစ္ခု ခ်မိခဲ့တယ္။ ငါ ဘြဲ႕ရရင္ ဒီလိုရြာေတြလာ ေက်ာင္းဆရာလုပ္မယ္ဆိုၿပီးေလ။ ကၽြန္ေတာ္ ဟိုးအေ၀းႀကီးေရာက္ေနတုန္း လင္းေ၀းကိုသတိရတယ္။ ကဗ်ာကေလးေရးမိတယ္။ ျပန္သြားမယ္ဆိုၿပီးေတာ့ေပါ့။

လင္းေ၀း

ၿမိဳ႕ျပအလင္းေတြနဲ႕ေ၀းလို႕မ်ား
လင္းေ၀းလို႕ေခၚသလားလင္းေ၀း။
တံုးေမာင္းမေခါက္ခင္
မ်က္ႏွာထသစ္တဲ့လင္းေ၀း။
နင့္ဗံုသံေတြၾကားမွာ ေတာင္တန္းေတြကေနတာ
မေမ့ႏိုင္ေသးဘူး။
သႀကၤန္တစ္ခုလံုးမွ
ေရတစ္ခြက္ထဲေလာင္းတဲ့လင္းေ၀း၊
မ်က္လံုးခါးခါး
အဓိပၸါယ္ခါးခါး
အမုန္းခါးခါးေတြမ်ားေတြ႕ရင္
နင့္ရင္ဘတ္ထဲက
လိေမၼာ္သီးေတြကို မေမ့ႏိုင္ဘူး။
ေတာင္တန္းေတြၾကားထဲက
စမ္းေခ်ာင္းေလးမွာ
ေရခ်ိဳးဖို႕ေစာင့္ေနတဲ့ လင္းေ၀း
ငါျပန္လာရင္နင္၀မ္းသာဦး။

ေနာက္ဆံုးက်ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ဆိုတဲ့ေကာင္က တစ္လမျပည့္ေအာင္မေနတဲ့ ေက်ာင္းဆရာေလာက္ေတာင္ အျဖစ္မရိွပါဘူး။
ဒီပုတ္ထဲကဒီပဲပါပဲ။ ေတာ္ရာ ေလ်ာ္ရာအလုပ္တစ္ခု ၀င္လုပ္။ ဘ၀ကိုမေသရံုတမယ္ အသက္ေမြးေနခဲ့တာပါပဲ။
အမွန္က ကၽြန္ေတာ့္လိုေကာင္ေတြမ်ားေနလို႕ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ စာမတတ္ေသးတဲ့ ေနရာေတြရိွေနေသးတာပါ။

ကၽြန္ေတာ္ခ်စ္တဲ့ဧရာ၀တီ

တည္ၿငိမ္တဲ့သူ႕ရဲ႕ေရအလ်ဥ္၊ ရင့္က်က္တဲ့ေရျပင္။

ရာဇ၀င္ေဟာင္းရဲ႕ သခ်ၤဳ ိင္းရာ၊ ရာဇ၀င္သစ္တို႕ေမြးဖြားရာ။

ဧရာ၀တီဆိုတာက ကၽြန္ေတာ့္ရင္ထဲမွာ ဂီတသံေတြနဲ႕အတူ ငယ္ကတည္းကစြဲခဲ့တာ။
၁၈ႏွစ္သားမွာ ဂစ္တာတစ္လက္ဆြဲလို႕ ဧရာ၀တီဆီကိုထြက္ခဲ့တယ္။
ကၽြန္ေတာ္ သူ႕ေက်ာကိုပိုးစီးလို႕ လူငယ္တစ္ေယာက္အိမ္မက္ကုိမက္ခဲ့တာေပါ့။
အဲဒီတုန္းက ျမစ္ ဆိုတဲ့ကဗ်ာေလးကိုေရးျဖစ္ခဲ့တယ္။

ျမစ္

ေသာင္ထြန္း . .
ကၽြန္းကေလးမ်ား။
ကမ္းတစ္ေလွ်ာက္ . .
ေျမသားအက္ၿပိဳကြဲ။
ေလညွင္းနဲ႕ တံငါေလွေတြၾကား . .
စိမ္းျပာႏု ပင္လယ္ဆီအေရာက္သြား။

၁၉၉၅ ခုႏွစ္ တန္ေဆာင္မုန္းလျပည့္ညက ကၽြန္ေတာ္ ဧရာ၀တီရဲ႕ အလယ္တည့္တည့္မွာ တစ္ညတာရပ္နားခဲ့ရတယ္။
လမင္းကိုၾကည့္ ဧရာ၀တီကိုၾကည့္နဲ႕ အိပ္ဖို႕ကိုမစဥ္းစားခဲ့မိဘူး။
တည္ၿငိမ္တဲ့သူ႕ရဲ႕ ေရအလ်ဥ္၊ ရင့္က်က္တဲ့ေရျပင္။
ေမ့လို႕မရဘူး။ ဧရာ၀တီက ကၽြန္ေတာ့္အခ်စ္ဦးပဲ။

ျပည္ေရာက္ေတာ့ ဧရာ၀တီေဘးမွာ မွတ္မွတ္သားသား မိန္းကေလး ၂ မ်ိဳးကိုေတြ႕ခဲ့ရတယ္။ တစ္မ်ိဳးကိုကၽြန္ေတာ္ အေလးအျမတ္ျပဳလို႕ တစ္မ်ိဳးကို စိတ္ထဲမွာ ကိုယ္ခ်င္းစာေပးဖို႕ခက္လာခဲ့တယ္။ ေန႕ဘက္ဆို ျပည္ကမ္းနားမွာ ေယာက္်ားတစ္ေယာက္မနည္းမရတဲ့ ေက်ာက္စရစ္ေတာင္းေတြကို ေခါင္းေပၚရြက္လို႕ ကမ္းပါးကို ေျပးတက္လိုက္ ေျပးဆင္းလိုက္လုပ္ေနတဲ့ မိန္းကေလးေတြ။ ကၽြန္ေတာ္ စာနာလို႕မဆံုးဘူး။ သူတို႕ကေတာ့ ပါးကြက္ၾကား မပ်က္သီခ်င္းတစ္ေအးေအးနဲ႕ စလိုက္ ေနာက္လိုက္ ေပ်ာ္လို႕။ ညဘက္ဆို ျပည္ကမ္းနားမွာ မိတ္ကပ္ေတြလိမ္းလို႕ စီးကရက္ေတြ မီးညိွလို႕ (မေသာက္ပဲကိုင္ထားတာကမ်ားတယ္) ကၽြန္ေတာ္ ေန႕ခင္းဘက္က ပါးကြက္ၾကားေတြကိုျမတ္ႏိုးသေလာက္ စာနာသေလာက္ သူတို႕မိတ္ကပ္ေတြကို ရင္ထဲဘယ္လို ခံစားရမလဲ မသိဘူး။

အမရပူရ ေရႊၾကက္ယက္ဆိပ္မွာ အအိပ္ႀကီးတဲ့ ကၽြန္ေတာ္က မနက္မနက္ဆို အေစာထျဖစ္တယ္။ ဟိုးတစ္ဘက္ကမ္းက စာသင္သားေတြ စာအံ ေနတယ္။ ဒီဘက္ကမ္းကေနကၽြန္ေတာ္ ငုတ္တုပ္ကေလးထိုင္လို႕။ ဧရာ၀တီကိုေငးလိုက္။ စစ္ကိုင္းတံတားကိုေငးလိုက္။ ေလွကေလးေတြၾကည့္လိုက္။
ေငးလို႕၀ရင္ ဂစ္တာဆြဲၿပီး သီခ်င္းတစ္ပုဒ္ညည္းျဖစ္တယ္။ ဘာသီခ်င္းျဖစ္မယ္ထင္လဲ။ ခင္ဗ်ားထင္သလို နဒီမဂၤလာ။
ဟိုးတစ္ဘက္ကမ္းကတရားေဒသနာ၊ အာရံုဦးရဲ႕ ၿငိမ္းခ်မ္းမွုေလလား။
ႏွလံုးသားကေတာ့ လတ္လတ္ဆတ္ဆတ္ေအးေအးျမျမပါ။ ဟန္ေဆာင္ႏွစ္သိမ့္စရာလဲ မရိွခဲ့ပါဘူး။

၂၀၀၈-၂၀၀၉ ကၽြန္ေတာ္မေကြးမွာ တံတားနားက မိုနာလီဇာကို မၾကာမၾကာေရာက္တယ္။
စကပ္တိုေလးေတြ မလံုမလဲေလးေတြ ၾကည့္ရတာထက္၊ ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ ဧရာ၀တီကို ၾကည့္ရတာကို ပိုခ်စ္တယ္။
ဟိုအရင္ကလို ျမစ္ျပင္က်ယ္ႀကီးမဟုတ္ပဲ ေရလယ္ေသာင္ႀကီးထြန္းေနလဲ ဧရာ၀တီကလွေနတုန္းပဲ။
ဧရာ၀တီရဲ႕ေလက အရင္လိုပဲ။ ဧရာ၀တီရဲ႕ အေငြ႕အသက္က ကၽြန္ေတာ့္ကို မစိမ္းေသးဘူး။
၂၀၀၉ ဟသၤာတမွာ ဦးပါရဲဘုရားကို ညတိုင္းသြား၊ အလွမ္းေ၀းေနတဲ့ ဧရာ၀တီဆီကို လွမ္းေငး။
ကၽြန္ေတာ္ ဧရာ၀တီကို မရိုးေသးဘူး။
အခြင့္ရရင္ ဧရာ၀တီေက်ာကိုစီး။ ကၽြန္ေတာ္ ဟိုးအေ၀းႀကီးဆီအထိသြားခ်င္ေသးတယ္။
ကၽြန္ေတာ့္ ေသြးေၾကာေတြထဲမွာ ဧရာ၀တီ စီးတုန္းပဲ။

လူငယ္ဆိုတာမွန္ရမယ္

လူငယ္ဆိုတာမွန္ဖို႕လိုတယ္။ လူငယ္ေတြကမွမမွန္ခဲ့ရင္ အနာဂတ္မွာ အမွန္ဆိုတာရိွလာမွာမဟုတ္ဘူး။ တခ်ိဳ႕ လူငယ္ေတြက မွန္တယ္ထင္ရင္ ဘာမွဂရုမစိုက္ဘူးဆိုတာအၿမဲေျပာတတ္ၾကတယ္ေလ။ တကယ္မွန္ဖို႕ေတာ့လိုတယ္။ တကယ္မွန္တာကိုဆို ဘာကိုမွလွည့္မၾကည့္ပဲ လုပ္သင့္ရင္ လုပ္ရမယ္။

တစ္ခါက အိမ္နားမွာ ည ၁ နာရီေလာက္အထိ္ ေကာင္ေလးေတြ ဂစ္တာလာတီးၾကတယ္။
အဲဒါနဲ႕ အိမ္နားကအေဒၚႀကီးတစ္ေယာက္က ထေျပာတယ္။ နင္တို႕ သူမ်ားေတြအိပ္ေနၾကၿပီ ေတာ္ၾကပါေတာ့ဆိုေတာ့။ ကေလးတစ္ေယာက္က ထေျပာတယ္ က်ဳပ္တို႕က မွန္တယ္ထင္ရင္ဂရုမစိုက္ဘူးဗ်တဲ့။ ဆက္တီးတယ္။ ဘယ္သူမွဆက္မေျပာၾကဘူး။ သူတို႕က မူးေနၾကတာကိုး။

ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္ကို သူ႕ေကာင္ေလးေတြအမ်ားႀကီးထဲက တစ္ေယာက္က ေတာင္းဆိုတယ္။ တစ္ျခားေယာက္်ားေလးေတြနဲ႕ သိပ္မတြဲပါနဲ႕ တဲ့။ ေကာင္မေလးက နင္မႀကိဳက္ရင္ငါ့ကိုျဖတ္သြား ငါကမွန္တယ္ထင္ရင္လုပ္မွာပဲတဲ့။

မွန္တယ္ထင္တဲ့သူတစ္ခ်ိဳ႕က လမ္းထိပ္မွာ မူးၿပီးရန္ျဖစ္ေနၾကတယ္။ မွန္တယ္ထင္တဲ့ သူတစ္ခ်ိဳ႕က သႀကၤန္မွာ မေပၚရံုတမယ္၀တ္ၿပီး လူႀကားထဲ sexy dance ကေနၾကတယ္။

မွန္တယ္ဆိုတဲ့အရာမွာ ဂုဏ္အရည္အခ်င္းရိွတယ္။
၁။ အၿမဲတမ္းမေဖါက္မျပန္ေသာသေဘာရိွရတယ္။ (ဘယ္အခ်ိန္ျပန္ေတြးေတြး ငါမွန္ခဲ့တယ္လို႕ျဖစ္ရမယ္)
၂။ လူ႕အသိုင္းအ၀ိုင္းနဲ႕ ပါတ္၀န္းက်င္အားလံုးကလက္ခံရမယ္။ ( ကိုယ့္အသိုင္းအ၀ိုင္းတင္မဟုတ္၊ ဘယ္လိုလူကၾကည့္ၾကည့္
မွန္တယ္လို႕ လက္ခံရမယ္)
၃။ ကိုယ့္အက်ိဳး ဒါမွမဟုတ္ သူမ်ားအက်ိဳး ဒါမွမဟုတ္ အမ်ားအကိ်ဳး တစ္ခုခုေတာ့ အနည္းဆံုးရိွရမယ္။

ကိုယ့္ဆႏၵကိုျပည့္စံုရံုနဲ႕ မွန္တာမဟုတ္ဘူး။ လူဟာ သူ႕ဆႏၵတစ္ခုထဲကို ျဖည့္ဆည္းတယ္ဆိုရင္ လူ႕အရည္အခ်င္းမျပည့္ေတာ့ဘူး။
ဟုိေခတ္က ဗိုလ္ခ်ဳပ္တို႕ လူငယ္ေတြ မွန္ခဲ့လို႕ ကၽြန္ေတာ္တို႕ အခု ဒီလိုေနရတယ္။ အခု ကၽြန္ေတာ္တို႕ မွန္မွ ေနာက္လူေတြ အတြက္ အေမြေကာင္းေတြက်န္ခဲ့မယ္ေလ။ ကိုယ့္သားကိုယ့္ေျမးကမွ အဖိုးတို႕ အေဖတို႕ကလဲ လူငယ္ဘ၀တုန္းက ဘာမွလဲ ဟုတ္ခဲ့တာ မဟုတ္ပါဘူးဆို ခင္ဗ်ား ေနာင္တျပန္ရလိမ့္မယ္။ ဒါ့ထက္ဆိုးတာက အေဖတို႕ အဖိုးတို႕ ငယ္ငယ္က သူမ်ားႏွာေခါင္းရွံဳ႕မွာေတြ လုပ္ခဲ့တာကိုးဆို။ ေသပစ္ လိုက္ဖို႕ေတာင္ေကာင္းတယ္။ သူတို႕အတြက္ကၽြန္ေတာ္တို႕က ဘယ္အခ်ိန္ျပန္ၾကည့္ၾကည့္ နမူနာပဲျဖစ္သင့္တယ္။

မွန္ပါ မမွားပါနဲ႕။ ဘယ္အခ်ိန္ေတြးေတြး ေနာင္တရစရာမရိွေအာင္မွန္စမ္းပါ။ ဘယ္ဘက္ကၾကည့္ၾကည့္ ေကာင္းတယ္ထင္ေအာင္ မွန္စမ္းပါ။ မွားခဲ့ရင္လဲ အမွန္ကိုျပန္ေျပာင္းသင့္ပါတယ္။ အခုအခ်ိန္ကစၿပီး မွန္ရမယ္ဆိုၿပီး အေဖအေမကၾကည့္ၾကည့္ ခ်စ္သူဘက္က ၾကည့္ၾကည့္ ပါတ္၀န္းက်င္က ၾကည့္ၾကည့္ မွန္လိုက္ၾကရေအာင္ဗ်ာ။