ေပ်ာ္လို ့မဆံုးဘူး
ရသမွ်
အားလံုးသိမ္းႀကံဳး။
အထုပ္ေျဖေတာ့
ဘ၀ကိုတပ္မက္တဲ့
ပုပ္ပြေနတဲ့ငါေလ
မသိခဲ့လို ့
ကိုယ့္ကိုယ္ကို ရက္စက္ခဲ့မိတာ။
ရသမွ်
အားလံုးသိမ္းႀကံဳး။
အထုပ္ေျဖေတာ့
ဘ၀ကိုတပ္မက္တဲ့
ပုပ္ပြေနတဲ့ငါေလ
မသိခဲ့လို ့
ကိုယ့္ကိုယ္ကို ရက္စက္ခဲ့မိတာ။
ကၽြန္ေတာ္ခ်စ္တဲ့ အေၾကာင္း၊ မုန္းတဲ့အေၾကာင္း။ ျဖစ္ခ်င္တာ၊ မျဖစ္ခ်င္တာ။ ျဖစ္ခဲ့တာ၊ မျဖစ္ခဲ့တာ။ သိခဲ့တာ၊ မသိခဲ့တာ။
Showing posts with label ပဋိစၥသမုပၸါဒ္ကဗ်ာမ်ား. Show all posts
Showing posts with label ပဋိစၥသမုပၸါဒ္ကဗ်ာမ်ား. Show all posts
Jun 14, 2010
ဇာတိ၊ ဇရာ၊ မရဏ၊ ေသာက၊ ပရိေ၀ဒ၊ ဒုကၡ၊ ေဒါမနႆုပၸယာသ (ပဋိစၥသမုပၸါဒ္ကဗ်ာမ်ား-၁၃)
ငါမသိခဲ့လို႕
ငါျဖစ္ခဲ့တာ
ဒီဥခြံ၊ ဒီ၀မ္းေခါင္းဟာ
ငါ အခါခါေနတဲ့အိမ္ပါ။
ငါ့ကိုယ္ငါေတာင္
သနားဖို ့ အားမရိွေတာ့ဘူး
စြမ္းအားေတြမဲ့တဲ့အခါ။
ခ်စ္လို ့၊ မုန္းလို ့
ပူေလာင္လြန္းရတာ
မီးပံုတစ္ရာထက္ျပင္းျပလို ့ပါ။
ဒဏ္ရာေဟာင္းမက်က္မီ
ဒဏ္ရာသစ္တို ့ထပ္ခါရ
ငါ ... ဆိုတဲ့ေဆးေၾကာင့္
ပို နာၾကင္ခဲ့ရတာ။
ပူေဆြး၊ ေလာင္ၿမိဳက္
ေျမလူးၿပီးငိုေၾကြးခဲ့ရ
ခံျပင္းလြန္းေတာ့ေဒါသ
သိမ္ငယ္လွတဲ့ငါ
၀မ္းနည္းမဆံုး
မီးေတာင္ႀကီးတစ္ခုထဲမွာ။
အသက္ဆံုးေတာ့မွာလား
ေနပါဦး
ငါတရားမရိွေသးလို ့ပါ။
ဘာကမွမတတ္ႏိုင္ေတာ့
လည္ဦးမွာေပါ့ ဒီသံသရာ။ ။
ငါျဖစ္ခဲ့တာ
ဒီဥခြံ၊ ဒီ၀မ္းေခါင္းဟာ
ငါ အခါခါေနတဲ့အိမ္ပါ။
ငါ့ကိုယ္ငါေတာင္
သနားဖို ့ အားမရိွေတာ့ဘူး
စြမ္းအားေတြမဲ့တဲ့အခါ။
ခ်စ္လို ့၊ မုန္းလို ့
ပူေလာင္လြန္းရတာ
မီးပံုတစ္ရာထက္ျပင္းျပလို ့ပါ။
ဒဏ္ရာေဟာင္းမက်က္မီ
ဒဏ္ရာသစ္တို ့ထပ္ခါရ
ငါ ... ဆိုတဲ့ေဆးေၾကာင့္
ပို နာၾကင္ခဲ့ရတာ။
ပူေဆြး၊ ေလာင္ၿမိဳက္
ေျမလူးၿပီးငိုေၾကြးခဲ့ရ
ခံျပင္းလြန္းေတာ့ေဒါသ
သိမ္ငယ္လွတဲ့ငါ
၀မ္းနည္းမဆံုး
မီးေတာင္ႀကီးတစ္ခုထဲမွာ။
အသက္ဆံုးေတာ့မွာလား
ေနပါဦး
ငါတရားမရိွေသးလို ့ပါ။
ဘာကမွမတတ္ႏိုင္ေတာ့
လည္ဦးမွာေပါ့ ဒီသံသရာ။ ။
ဘ၀ (ပဋိစၥသမုပၸါဒ္ကဗ်ာမ်ား-၁၂)
ေဟာဒီဆင္းရဲတြင္းကေလးကို
ဘာနဲ႕မွမလဲႏိုင္လို ့ပါ။
မရယ္ၾကပါနဲ ့
ငါေလ
ငိုရတာအားမရေသးလို ့ပါ။
ဒီမွာေလာကႀကီး
ခင္ဗ်ားေပးသမွ်ဒုကၡ
ယူဖို ့လာခဲ့တာ
အဲဒီ ငအ ဟာ
ငါ။
ေနာက္ထပ္ ငါ အသစ္ျဖစ္ဖို ့
အခုထုပ္ပိုးျပင္ဆင္ထားတယ္
ငါဆိုတဲ ့စက္ရဟတ္
လည္ေနဦးမွာ။
ငါ့အရိုးပံုေတြၾကား
အခု ငါ့မသာငါခ်ဦးမယ္
ၾကားၾကရဲ႕ လား
ေနာက္ထပ္ငါအသစ္တစ္ခုရဲ႕ ေခၚသံမ်ား။ ။
ဘာနဲ႕မွမလဲႏိုင္လို ့ပါ။
မရယ္ၾကပါနဲ ့
ငါေလ
ငိုရတာအားမရေသးလို ့ပါ။
ဒီမွာေလာကႀကီး
ခင္ဗ်ားေပးသမွ်ဒုကၡ
ယူဖို ့လာခဲ့တာ
အဲဒီ ငအ ဟာ
ငါ။
ေနာက္ထပ္ ငါ အသစ္ျဖစ္ဖို ့
အခုထုပ္ပိုးျပင္ဆင္ထားတယ္
ငါဆိုတဲ ့စက္ရဟတ္
လည္ေနဦးမွာ။
ငါ့အရိုးပံုေတြၾကား
အခု ငါ့မသာငါခ်ဦးမယ္
ၾကားၾကရဲ႕ လား
ေနာက္ထပ္ငါအသစ္တစ္ခုရဲ႕ ေခၚသံမ်ား။ ။
Jun 11, 2010
သမုဒယသစၥာ (ပဋိစၥသမုပၸါဒ္ကဗ်ာမ်ား-၁၁)
ပညာမရိွေတာ့
ႏြံထဲမွာေပ်ာ္တယ္။
ငါ . . ငါ. . ငါ . .
အႀကိမ္ႀကိမ္ျမည္တမ္း
ဒီဇာတ္လမ္းမွာ
ငါ က ဇာတ္လိုက္။
ေဟာဒီမွာ
မင္းရိွတယ္
ငါရိွတယ္
သူရိွတယ္
ဘာလိုေသးလဲ
ရုန္းမၾကည့္ခ်င္ဘူး
ဆူးရိွရင္လဲစူးပေစ။
အလင္းျပလဲမျမင္
ဒီအေမွာင္မွာ ေပ်ာ္ျမဴး
နာတာေတြလဲလာ
ပူတာေတြလဲလာ
ဒီဒဏ္ရာေတြကိုပြတ္သပ္ရင္း
ဟိုးအေမွာင္အနက္ဆံုးထဲ
ထပ္သြားဦးမယ္ လာ
အဲဒါ
တစ္ကယ္မရိွတဲ့ ငါ။ ။
ႏြံထဲမွာေပ်ာ္တယ္။
ငါ . . ငါ. . ငါ . .
အႀကိမ္ႀကိမ္ျမည္တမ္း
ဒီဇာတ္လမ္းမွာ
ငါ က ဇာတ္လိုက္။
ေဟာဒီမွာ
မင္းရိွတယ္
ငါရိွတယ္
သူရိွတယ္
ဘာလိုေသးလဲ
ရုန္းမၾကည့္ခ်င္ဘူး
ဆူးရိွရင္လဲစူးပေစ။
အလင္းျပလဲမျမင္
ဒီအေမွာင္မွာ ေပ်ာ္ျမဴး
နာတာေတြလဲလာ
ပူတာေတြလဲလာ
ဒီဒဏ္ရာေတြကိုပြတ္သပ္ရင္း
ဟိုးအေမွာင္အနက္ဆံုးထဲ
ထပ္သြားဦးမယ္ လာ
အဲဒါ
တစ္ကယ္မရိွတဲ့ ငါ။ ။
တဏွာ၊ ဥပါဒါန (ပဋိစၥသမုပၸါဒ္ကဗ်ာမ်ား-၁၀)
ငါလိုခ်င္တာေတြ
ငါမရခ်င္တာေတြ
အႀကိမ္ႀကိမ္တမ္းတမိတယ္
အႀကိမ္ႀကိမ္ ျငင္းဆန္မိတယ္။
အဲဒီကန္ ့လန္ ့ကာအထပ္ထပ္ၾကား
မရပ္မနားသြားရင္းနဲ ့ေလ
ငါ
လိုခ်င္တယ္
မရခ်င္ဘူး
ဘာမွမသိေတာ့ဘူး
အရူးအမူး ။ ။
ငါမရခ်င္တာေတြ
အႀကိမ္ႀကိမ္တမ္းတမိတယ္
အႀကိမ္ႀကိမ္ ျငင္းဆန္မိတယ္။
အဲဒီကန္ ့လန္ ့ကာအထပ္ထပ္ၾကား
မရပ္မနားသြားရင္းနဲ ့ေလ
ငါ
လိုခ်င္တယ္
မရခ်င္ဘူး
ဘာမွမသိေတာ့ဘူး
အရူးအမူး ။ ။
ေ၀ဒနာ (ပဋိစၥသမုပၸါဒ္ကဗ်ာမ်ား-၉)
ေကာင္း၊ ဆိုး၊ အလတ္
ေ၀ဒနာကသံုးရပ္
အဲဒီေလာင္စာအားနဲ ့
သံသရာရထားကိုေမာင္း။
ဘ၀အစဥ္အဆက္ဆက္မွာ
ရခ်င္တဲ့ ေ၀ဒနာက မရ
မရခ်င္တဲ့ ေ၀ဒနာက ရ
တက္မက္သမွ် အကုသိုလ္
နာက်ည္းသမွ် အကုသိုလ္။
ပညာဉာဏ္စင္မတက္ေသးသမွ်
တစ္ဘူတာတက္ တစ္ဘူတာဆင္း
ယူလာသမွ်က ပူေလာင္ျခင္း။
ေ၀ဒနာကသံုးရပ္
အဲဒီေလာင္စာအားနဲ ့
သံသရာရထားကိုေမာင္း။
ဘ၀အစဥ္အဆက္ဆက္မွာ
ရခ်င္တဲ့ ေ၀ဒနာက မရ
မရခ်င္တဲ့ ေ၀ဒနာက ရ
တက္မက္သမွ် အကုသိုလ္
နာက်ည္းသမွ် အကုသိုလ္။
ပညာဉာဏ္စင္မတက္ေသးသမွ်
တစ္ဘူတာတက္ တစ္ဘူတာဆင္း
ယူလာသမွ်က ပူေလာင္ျခင္း။
ဖႆ (ပဋိစၥသမုပၸါဒ္ကဗ်ာမ်ား-၈)
ျမင္သမွ်၊ ၾကားသမွ်၊ ထိသမွ်
မက္လိုက္တဲ့ဒီအာရံု။
ပန္းပြင့္နဲ႕လွည့္ဖ်ား
ဆူးခက္ေတြၾကားမွာ
ရံုးမရတဲ့ၿခံဳ။ ။
မက္လိုက္တဲ့ဒီအာရံု။
ပန္းပြင့္နဲ႕လွည့္ဖ်ား
ဆူးခက္ေတြၾကားမွာ
ရံုးမရတဲ့ၿခံဳ။ ။
Jun 10, 2010
သဠာယတနံ (ပဋိစၥသမုပၸါဒ္ကဗ်ာမ်ား-၇)
ထိခဲ့တယ္
အဲဒါ သိဖို ့။
သိခဲ့တယ္
အဲဒါ ၿငိဖို ့။
ၿငိသမွ်လဲ မရုန္းခ်င္ ...
ထိသမွ်လဲ မဆံုးခ်င္ ...
သုခ၊ ဒုကၡ
ေ၀ခြဲလို ့ မရ။ ။
အဲဒါ သိဖို ့။
သိခဲ့တယ္
အဲဒါ ၿငိဖို ့။
ၿငိသမွ်လဲ မရုန္းခ်င္ ...
ထိသမွ်လဲ မဆံုးခ်င္ ...
သုခ၊ ဒုကၡ
ေ၀ခြဲလို ့ မရ။ ။
ရူပံ (ပဋိစၥသမုပၸါဒ္ကဗ်ာမ်ား-၆)
အေကာင္လို႕ ့ထင္ေနတယ္
အဲဒါ အမွန္ေတာ့အရိပ္။
သူေတာင္းသမွ်ေပး
သူငတ္သမွ်က
မကုန္ႏိုင္ မဆံုးႏိုင္အနႏ ၱ။ ။
အဲဒါ အမွန္ေတာ့အရိပ္။
သူေတာင္းသမွ်ေပး
သူငတ္သမွ်က
မကုန္ႏိုင္ မဆံုးႏိုင္အနႏ ၱ။ ။
နာမံ (ပဋိစၥသမုပၸါဒ္ကဗ်ာမ်ား-၅)
လာသမွ်အလွ်င္အျမန္ထည့္
ရိွသမွ် အလွ်င္အျမန္ထုတ္
ငါမဟုတ္တာကငါ
မင္းမဟုတ္တာကမင္း
အတုကိုအစစ္လုပ္တဲ့စက္
မရပ္မနားကမယ့္ဇာတ္။
ရိွသမွ် အလွ်င္အျမန္ထုတ္
ငါမဟုတ္တာကငါ
မင္းမဟုတ္တာကမင္း
အတုကိုအစစ္လုပ္တဲ့စက္
မရပ္မနားကမယ့္ဇာတ္။
Subscribe to:
Comments (Atom)